Logo Stichting Westelijk Tuinbouwgebied Haarlem

Wat vinden Haarlemmers van het gebied?

Voor onze jubileum-tentoonstelling die in 2016 op verschillende locaties te zien was interviewden we een aantal mensen die op verschillende manieren en vanuit diverse invalshoeken verbonden zijn met het Westelijk Tuinbouwgebied.

Wij laten hen graag op deze plaats aan het woord.

Niels van Estrik
Niels van Esterik, senior beleidsadviseur gemeente Haarlem op de afdeling Openbare ruimte, Groen en Verkeer.

"De belangrijkste waarde van het gebied is de openheid, die moet behouden blijven. De natuur een kans geven zich te ontwikkelen. Een duidelijke begrenzing aan bebouwing in het gebied. De stadstuinderij van de Nieuwe Akker is een ontwikkeling die hier past: meer ecologisch georiënteerde activiteiten. Natuurvriendelijke oevers, met begeleidende begroeiing. In het zuidelijk deel moeten we kijken naar wat er mogelijk is. Bijvoorbeeld natuurfunctie met water en een recreatief pad.
Zoveel mensen vanuit de wijde omgeving hebben plezier van het gebied. Het heeft veel waarde, zelfs voor automobilisten die op de Randweg voorbij zoeven."

F. Wesseling
De heer F. Wesseling (1943) woont sinds vier jaar aan de Witte van Haemstedelaan en kijkt vanuit zijn huis uit over het noordelijk deel van het Westelijk Tuinbouwgebied.

"Er is de laatste jaren veel veranderd in het gebied. De tuinderijen zijn niet meer rendabel en daarom gaan de ondernemers allerlei andere activiteiten ondernemen, kijk maar naar die grote schuren, die gebouwd zijn.

Voor de toekomst zou ik wensen dat het open tuinbouw-karakter gehandhaafd blijft, grote hallen en houtzagerijen uit het gebied vertrekken, geen nieuwe bebouwing en daar waar het kan: tuinderijen.
Wandelpaden zouden het gebied toegankelijker moeten maken en qua beheer moet het accent liggen op natuur- en cultuurbehoud. Met andere woorden:

Houd de kleurenpracht van de laatste bloementeelt in stand; Haarlem is toch immers bloemenstad....
HOUD HET GROEN!"

Mevrouw Swen
Mevrouw J. Swen (1925) woont aan Witte van Haemstedelaan, aan de noordkant van het Westelijk Tuinbouwgebied

"Ik heb altijd veel in het gebied gewandeld: betrokken zijn bij de aarde, de natuur, vogels, bloemen, meeleven met de seizoenen; dat is heel bijzonder zo dichtbij een stad.

Ook voor jonge kinderen is het belangrijk: dan zie ik hier op de Stadstuinderij een klein jongetje een worteltje uit de grond trekken en dan is-ie heel verbaasd dat aan dat stuk groen ook nog een wortel zit. De verbazing, maar ook wat een kind leert over zijn voedsel. Dat is belangrijk: te weten dat daar je gezondheid vandaan komt.

Ik zou tegen iedereen willen zeggen: Hou het asjeblieft groen!
Ook omdat hier groente wordt geteeld... alles wat er hier groeit, hoeft niet met een vliegtuig van heel ver te komen; dat voorkomt veel vervuiling."

Erik de Keulenaar
Erik de Keulenaar (1962), ondernemer Stadstuinderij Westelijk Tuinbouwgebied

"Ja, het is hier prachtig, zo aan de stadsrand; het is een prima plek voor een stadstuinderij. Ik vind het jammer dat er zo weinig tuinbouw is. Het gebied heeft een agrarische bestemming, maar vanwege onduidelijkheid in de planologie komt daar niet altijd wat van terecht. De gemeente onderschrijft in haar plannen wel het belang van het gebied, maar geeft er geen enkele voorrang aan als het neerkomt op de uitvoering.

Uitbreiding van onze activiteiten binnen de stadstuinderij zou ik toejuichen. Als er een perceel kan worden aangekocht door de gemeente Haarlem, zodat wij dat kunnen pachten: prima!"

Jos de Smit
Jos de Smit (1947) woont al meer dan 40 jaar aan de Lorentzkade en kijkt dus uit over het Westelijk Tuinbouwgebied.

"Vroeger werden hier tegenover nog wel bollen gekweekt, maar de laatste jaren is het puur grasland en staan er soms schapen, soms paarden.
Zo'n 30 jaar geleden teelde de heer van Opzeeland hier nog groenten: ik herinner me dat hij de wortels in de sloot schoonmaakte.

Ik vind de ontwikkeling van een houtzagerij en steeds grotere kassen zeer kwalijk. Ineens stond daar bij het Duinvlietspad een grote schuur in het bos... ik snap niet hoe dat kan. Als de wind deze kant op is (zuid-west) dan hoor je het zagen hier in de tuin. Je ziet ook, dat er steeds meer activiteiten worden ontplooid, die echt onwenselijk zijn in dit gebied.
Wat er WEL zou moeten gebeuren: stadstuinderijen en meer wandelpaden. In ieder geval moet de bedreiging gestopt worden."

Een groen en open Westelijk Tuinbouwgebied
Belangengroep Agrarische Bedrijven Westelijk Tuinbouwgebied Haarlem:

Vanaf de tijd van de bleekvelden oefenen ondernemers al eeuwenlang hun agrarisch bedrijf in het gebied uit en ze zijn ermee vergroeid.
Het agrarische gebruik moet behouden blijven en noodzakelijke modernisering van de bedrijfsuitoefening moet een kans hebben. Denk daarbij aan het vergroten van de mechanisatie en het plaatsen van koelcellen.
Een aantal producten wordt niet hier gekweekt, maar van elders toegeleverd en hier bewerkt. We hopen hier de komende 10 jaar vooruit te kunnen. Maar voor pure natuurontwikkeling is in het gebied geen ruimte; de huidige agrarische functies bieden op zichzelf al veel natuurwaarde. Daarom: Gun de tuinder zijn ruimte!

Erika Alvarez
Erika Alvarez, 2 februari 2016

"Bijna elke dag kom ik hier op het Houtmanpad met mijn oppaskinderen.
Vandaag gaan we de eendjes voeren.
Ik vind het gebied prachtig en voor kinderen is het belangrijk dat ze de natuur kunnen ervaren."

Nanske de Jong-Schouwenburg
Nanske de Jong Schouwenburg (1946), Duinvlietspad 2

"Ik ben hier in 1974 komen wonen. Ik vind het leuk om te zien hoe mensen in groten getale rust en schoonheid zoeken in het park Elswout en dat gezinnen met kinderen wandelen, picknicken en kennis maken met de natuur en de historie van het landgoed.
Duinvliet is nu één van de weinige plekken in de buurt waar hondenliefhebbers elkaar kunnen treffen en samen genieten van het vrije spelen van hun dieren.
Het Westelijk Tuinbouwgebied zou in de toekomst een gebied moeten zijn dat zowel agrarische bedrijvigheid, veelteelt, bloementeelt, bollenteelt als natuur-recreatie herbergt, hier en daar wat aantrekkelijker gemaakt voor wandelaars en natuurgenieters.
Op Duinvliet zou ik wel iets meer verwijzing naar de geschiedenis willen zien. Waar heeft welk huis gestaan? Waar was de schuilkerk? Enzovoort..."

Marieke Schattelijn, Staatsbosbeheer
Marieke Schatteleijn, boswachter Elswout voor Staatsbosbeheer

"Het Westelijk Tuinbouwgebied vormt al eeuwenlang een groene overgang tussen de stad en de binnenduinrand. Anno 2016 is het misschien wel harder nodig dan ooit: een grote 'Haarlemse Tuin' waar je als Haarlemmer dichtbij huis al kunt genieten van een teug groen, van rust en ruimte. En waar ook wat kán.
Laat het een plek zijn waar ruimte is voor buurtmoestuinen, natuur-speelplekken voor kinderen, wandelen met je hond en rommelhoekjes. En waar je wandel-en fietspaden vindt die je leiden naar nog meer groen en nog meer stilte in de achterliggende landgoederen en duinen.
Dat het gelukt is om het gebied zijn open karakter te laten behouden is al heel waardevol. Hopelijk wordt er een volgende stap gezet met gericht beheer om natuur, recreatie en landbouw tot volle bloei te laten komen."

Wethouder Cora-Yfke Sikkema
Wethouder Cora-Yfke Sikkema, Portefeuille: Duurzaamheid, Mobiliteit, Beheer en Onderhoud

"Het WTG is een prachtig stuk groen aan de rand van de stad.  De gemeente heeft geen middelen om hier actief de natuurontwikkeling te stimuleren.
Een zinvolle ontwikkeling is in mijn beleving om samen met de ondernemers en bewoners te komen tot duurzame inrichting en beheer van het gebied.  Dit zou de landschappelijke waarden moeten veiligstellen en een optimale mix bieden tussen agrarische bedrijfsvoering, recreatieve en ecologische ontwikkeling."

Wouter Meijer
Wouter Meijer (1940), ex-bestuurslid van de Stichting Westelijk Tuinbouwgebied Haarlem Wouter woonde een groot deel van zijn jeugd aan de Lorentzkade en hij kijkt met plezier terug op de tijd dat hij in het Westelijk Tuinbouwgebied speelde.

"Ik herinner me heel goed van de jaren veertig hoe daar op die Houtvaart allemaal groente-pramen voeren. Die werden geduwd met hele grote stokken en die mannen boomden de boten vanaf het Tuinbouwgebied tot aan de diverse markten in Haarlem.
Voor mijn vrouw en mij was het Marcelisvaartpad onze "lovers lane"; je kon toen het hele pad aflopen vanaf het Koeienpaadje bij het bruggetje tot aan de Randweg."